010 521 77 77 info@hklaw.nl

In verband met de woonvoorziening voor personen met een beperkt inkomen wordt in het woonruimte-huurrecht onderscheid gemaakt tussen 2 categorieën woonruimten:

  1. niet geliberaliseerde woonruimte (sociale huurwoningen)
  2. geliberaliseerde woonruimte (vrije sector huurwoningen)

Maar wat is het verschil tussen sociale en geliberaliseerde huurwoningen en de daarbij behorende regels?

1. Niet geliberaliseerde woonruimte (sociale huurwoningen)

De wetgever heeft vastgelegd dat er betaalbare huurwoningen dienen te zijn voor huurders die een beperkt inkomen hebben, zogenaamde sociale huurwoningen. Sociale huurwoningen zijn vaak eigendom van een woningstichting of woningcorporatie. Deze sociale verhuurinstellingen hebben een doelstelling om het grootste deel van hun woningvoorraad te verhuren als sociale huurwoningen. Grote steden zoals Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht hebben lange wachtlijsten voor sociale huurwoningen.

De gemeenten en sociale verhuurders hebben afspraken gemaakt hoe de woonruimte wordt verdeeld. Om in aanmerking te komen voor een sociale huurwoning dient een inschrijving plaats te vinden en is een huisvestingsvergunning vereist.

Sociale huurwoningen en puntenstelsel huurwoning

Indien een huurder op basis van het inkomen in aanmerking komt voor een sociale huurwoning wordt aan de hand van de gezinsgrootte nagegaan of er een sociale huurwoning kan worden aangeboden. Zoals gezegd zijn er lange wachtlijsten en duurt het veelal lange tijd na inschrijving voor dat een sociale huurwoning kan worden aangeboden. Aan de sociale huurwoning zijn punten toegekend op basis waarvan de maximale te betalen huurprijs wordt vastgesteld voor de huurders die voor deze woning in aanmerking komen.

Bij een sociale huurwoning gelden maximale huurprijzen. Sociale huurwoningen kennen bovendien een maximale jaarlijkse huurverhoging. Een huurder van een sociale huurwoning kan ook huurtoeslag krijgen. Bij onenigheid tussen de verhuurder en de huurder dient de Huurcommissie te worden ingeschakeld.

2. Geliberaliseerde woonruimte (vrije sector huurwoningen)

Geliberaliseerde woonruimte zijn huurwoningen die geen sociale woonruimte zijn en ook wel vrije sector huurwoningen worden genoemd.

Bij een huurwoning in de vrije sector gelden minder regels voor de huurprijs van de huurwoning dan bij een sociale huurwoning, te weten:

  • geen maximale huurprijs,
  • geen maximale jaarlijkse huurverhoging (tenzij dit is overeengekomen en in de overeenkomst staat),
  • geen puntensysteem,
  • geen huurtoeslag,
  • en bij onenigheid tussen de verhuurder en de huurder moet het geschil worden ingesteld bij de kantonrechter van de rechtbank en niet bij de Huurcommissie.

Conclusie

Bij een geschil tussen de verhuurder en de huurder over de huurprijs of huurverhoging is het dan ook van belang eerst vast te stellen om wat voor soort woonruimte het gaat. Vervolgens dient te worden nagegaan bij welke instantie, Huurcommissie of de kantonrechter, het geschil kan worden neergelegd.

Heeft u een probleem met uw huurder of verhuurder? Ik help u graag.